தணலிடையே உடல் கருகுவதுபோல் அக்னிச் சூரியனின் தகிப்பு! மின் விசிறியின் இறைச்சலுக்கு சற்றும் பயமற்று அனல் காற்று சுழன்றடித்தது அறை முழுதும்.       வேறு வழியின்றி, முற்றத்து தொட்டித் தண்ணீரில் ஒரு வாளி மொண்டு வாசலில் விசிறி, தெருக்கதவைத் திறந்து வைத்தாள் ரம்யா. பசித்த காக்கைக் கூட்டம் படைத்த உணவெடுக்கும் வேகத்தில் ஆவியானது நீர்த்தடம். சளைக்காமல் மறுபடி மறுபடி தெளித்த நீரில் மட்டுப் பட்டு தண்மையேறியது காற்றுக்கு.  அப்பாடாவென ஆயாசப் பெருமூச்சோடு உள்நுழைந்து அவளுடன் உறவாடியது மெல்ல.
        நேற்று வேலையோடு வேலையாக தைத்து வைத்த இரவிக்கைகளையும், ஊசி-நூல்கண்டு-ஊக்கு வகையறாக்களையும் சேகரித்து வந்தமர்ந்தாள் காற்றாட.
        குழந்தைகள் கிராமத்திலிருக்கும் தாத்தா பாட்டியுடன் விடுமுறையை உற்சாகமாகக் கழிக்க, துணைவரின் பணிக்கும், உணவகச் சாப்பாடு ஒவ்வாத அவரது பிணிக்குமாய் அவளது இருப்பு இங்கே என்றானது.
       இல்லறம் பெண்களுக்கான விடுப்பை எப்போதும் எளிதாக்குவதில்லையே. நாகரீகமும் நகர நெருக்கடிகளும் உடல்சார் ‘விடாய்' காலங்களைக் கூட புறந்தள்ளி விட்டதால்  அவரவர்க்கான ஓய்வு நேரம் அவரவர் மனப்பாங்காகி விட்ட சூழல். அன்றாட அலுவல்களும், துடைக்கவும், அடுக்கவும், தைக்கவும், பின்னவுமாக வேலைக்கும் நேரத்துக்கும் எப்போதும் போல் சடுகுடு.
        சத்தமின்றி வந்து நின்ற இ-பைக்கில் காலூன்றியபடி, ‘சார் இருக்காரா?' என்றவர் கணவரின் அலுவலக சகா.

       “யேய்... தனா... மிஸ் உன்னையே பார்க்கிறாங்க முழிச்சுக்கோ” அடிக்குரலில் கிசுகிசுத்த பக்கத்து இருக்கைக்காரி மிருதுளா, டெஸ்க் மறைப்பில் தனாவின் தொடையை இலேசாக சுரண்டினாள்.
       கண்கள் செருகிட கிறக்கத்திலிருந்தாள் தனா. தானொரு ப்ளஸ் டூ மாணவி என்பதோ கணக்கு வகுப்பு நடந்து கொண்டிருக்கிறதென்பதோ நினைவற்ற கனவொன்றில் அமிழ்ந்திருந்தாள் அவள். “ஆல் ஆஃப் யூ அண்டர்ஸ்டாண்ட்...?”
      எல்லோர் முகத்தையும் வருடி வந்த டீச்சரின் பார்வை தனாவிடம் நிலைத்தது. தளர்ந்தும் சரிந்தும் அயர்ந்துமிருக்கும் அவள், அவரது கடுப்பைக் கிளப்பப் போதுமானவளாயிருந்தாள்.
      “தனலட்சுமி... ஸ்டேண்ட் அப்... டெல் மி அபெளட் திஸ் தியரம்.” என்ற மேத்ஸ் டீச்சர் முத்து மீனாளின் கர்ணகடூர குரலில் வகுப்பின் மொத்த கவனமும் தனா மேல் விழுந்தது.

அவர்கள்...
உங்கள் குழந்தைகள்
ஆனால்...
உங்கள் உடமைகளல்ல.
உங்கள் வாழ்க்கை வேட்கையின் துளிர்கள்
உங்கள் மூலமாக அவர்கள் ஜனித்திருக்கலாம்
உங்களுடன் வாழலாம்
ஆனாலும் உங்கள் உடமைகளல்ல.
நீங்கள் அவர்களுக்கு அன்பைத் தரலாம்
அவர்களுக்கென தனித்தனி சிந்தனையுண்டு
அவர்கள் உடலை நீங்கள் தீண்டலாம்
அவர்களின் ஆன்மாவையல்ல
உங்களைப் போல் அவர்களை மாற்ற முடியாது
அவர்களைப் போல் நீங்கள் வாழலாம்-கனவில்!
அவர்கள் எதிர்காலத்தின் வாரிசுகள்
உங்கள் வில்லிலிருந்து புறப்படும் அம்பு அவர்கள்
மகிழ்ச்சியென்னும் இலக்கை நோக்கி
அவர்களைச் செலுத்துங்கள்
அதை நீங்கள் செய்ய முடியும்!
அதை மட்டுமே செய்ய வேண்டும்!!
                                                          
                                                             -கலீல் கிப்ரான்.

குழந்தைகளின் கண்ணீர் வேதனையானது...
அதனைத் துடைப்போம்.
குழந்தையின் சிந்தனை குழப்பமானது...
அதனைத் தெளிவுபடுத்துவோம்.
குழந்தையின் துயரம் ஆபத்தானது...
அதற்கு ஆறுதல் அளிப்போம்.
குழந்தையின் இருதயம் மென்மையானது...
அதனைக் கடினமாக்காமல் இருப்போம்.

குழந்தைகளுக்கு
       சந்தோஷத்தைப் பரிசளியுங்கள்.
       நிறைய புத்தகங்களை அறிமுகப்படுத்துங்கள்.
       பல அனுபவங்களைக் கிடைக்கச் செய்யுங்கள்.
       உலகின் நீள அகலங்களைப் புரிய வையுங்கள்.

தந்தை என்னும் அற்புத உறவு:

       குழந்தை எதிர்கொள்ளும் முதல் ஆண் அப்பாதான். அப்பாவின் பாதுகாப்பு தரும் நன்மை, தூண்டுதல் தரும் நடவடிக்கை இரண்டும் குழந்தை வளரத் தேவைப்படுகிறது. பிறரின் உணர்வுகளைப் புரிந்து செயல்படுவது, மற்றவர்களுடன் பேசும் லாவகம், தலைமைப் பொறுப்பு ஏற்பது போன்ற திறமைகளை குழந்தையிடம் வளர்ப்பது தந்தையால் மட்டுமே முடியும். வெளி உலகை அறிமுகப்படுத்துபவர் தந்தையே! விளையாடுவதற்கு, தந்தையின் அருகாமையைத் தான் குழந்தைகள் விரும்புகிறார்கள். நீங்கள் கொடுக்கும் வெகுமதிகளை விட, உங்களுடன் சேர்ந்து இருப்பதைத் தான் குழந்தைகள் விரும்புகின்றனர்.

         ஒரு எண்ணத்தை விதையுங்கள்...
         ஒரு செயலை அறுவடை செய்வீர்கள்.
         ஒரு செயலை விதையுங்கள்...
         ஒரு பழக்கத்தை அறுவடை செய்வீர்கள்.
         ஒரு பழக்கத்தை விதையுங்கள்...
         ஒரு பண்பை அறுவடை செய்வீர்கள்.
         ஒரு பண்பை விதையுங்கள்...
         ஒரு எதிர்காலத்தை அறுவடை செய்வீர்கள்!
தொட்டால் பூ மலரும்:
         
         பிறந்த குழந்தையால் பாலின் வாசனையை வைத்து தன்னுடைய தாயை இனம் காண முடிகிறது. மூன்று வாரங்களில் தாயுடனும், பன்னிரெண்டு வாரங்களில் தந்தையுடனும் நெருக்கத்தை உண்டுபண்ணிக் கொள்கிறது. குழந்தைக்குத் தெரிகிறது, இது என்னுடைய தாய்; இது என்னுடைய தந்தை என்று! ஆரம்ப சில மாதங்களில் பெற்றோருடைய அருகாமையை குழந்தை மிகவும் நாடுகிறது. தன்னுடைய தேவைகளுக்குப் பெற்றோரைச் சார்ந்திருக்கிறது. பாதுகாப்பு உணர்வு, பழக்கவழக்கங்களை அவர்களிடமிருந்து பெறத் தொடங்குகிறது. மனதளவில் நெருங்க ஆரம்பிக்கிறது. இந்த வாய்ப்பைத் தவற விட்டால், பின்னாளில் எவ்வளவு முயற்சி செய்தாலும் அந்த நெருக்கத்தை நாம் ஏற்படுத்திக் கொள்ள முடியாது.

 “செயல்களில் உறுதியாகவும், உள்ளத்தில் மென்மையாகவும்
   இருக்கும் தந்தை...
  செயல்களில் மென்மையாகவும், உள்ளத்தில் உறுதியாகவும்
   இருக்கும் தாய்...
  இவர்களே சிறந்த பெற்றோர்கள்!”

எந்தக் குழந்தையும் நல்லக் குழந்தைதான் மண்ணில் பிறக்கையிலே...
      
       குழந்தைகள் தங்கள் பெற்றோரிடமிருந்து கற்றுக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். பெற்றோர் தான் அவர்களின் முதன்மையான வழிகாட்டி. குழந்தைகள் பெற்றோரின் நடவடிக்கைகளை, பழக்க வழக்கங்களை கவனித்து, அந்த பண்பு நலன்களை நினைவில் கொள்கின்றனர்.
 ஒவ்வொரு குழந்தையும் தனித்தன்மையான மதிநுட்பமும், புதிய சாதனைகளைப் படைக்கும் தன்மையும் கொண்டவராக உள்ளது. உங்கள் குழந்தையின் செயல்களைப் பாராட்டவும், பராமரிக்கவும் உங்களால் மட்டுமெ முடியும்.

          “தமிழ்க் கவிதையின்...  தமிழ்க் கவிஞர்களின்... ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தின் ஒளிசூடிய அடையாளம் ‘மீரா'. கவிதைப் பெருக்கில் கடல் செய்யும் ஆற்றல் கைவரப் பெற்றும் குளமாய் தன்னைக் குறைத்துக் கொண்டவர்; இங்கிதமான காதல் தமிழிலும் அங்கதமான அரசியல் தமிழிலும் முன்னேர் நடத்திய முதல்வர்”-
இது அறிவுமதி, ‘மீரா சிறப்பிதழாய்' வெளியிட்ட தன் ‘மண்' மூன்றாமிதழில்.
            “சிவகங்கை என்ற சிற்றூரை அவர் இலக்கிய வாதிகள் வந்து செல்லும் புண்ணியதலமாக்கினார். பிறர் படைப்புகளை வெளியிடும் வெறியில் அவருடைய எழுத்துக்கள் தடைபட்டுப் போயின.” என்றவர் மீராவின் கெழுதகை நண்பர் அப்துல்ரஹ்மான்.
            பழனிபாரதி சொன்னாற்போல், ‘அன்பின் விதைகளுக்குள்ளே குறுகுறுத்த உற்சாகத்தின் தட்பவெப்பமான மீரா, ஓராயிரம் பெயர்களை ஊட்டி வளர்த்த ஒற்றைப் பெயர்'.
            “எழுதுபவர்களின் சாலைகள் அனைத்தும் சிவகங்கை நோக்கியே சென்றன. இளைஞர்களை அவர் ஊக்கப்படுத்தும் விதமே அலாதியானது. பயணங்களில் அவருக்கிருந்த ஆர்வம் அதிசயமானது” இது செழியனின் அஞ்சலிச் சொற்கள்.
              “அவர் பரிவு மிக்க ஒரு பதிப்பாளர்; உயர்ந்த கவிஞர்; சிறந்த பண்பாளர் என்கிற தகுதிகளையெல்லாம் விட மேன்மையான இரண்டு உண்டு அவரிடம். ஒன்று... அவருடைய தேர்ந்த இரசனை; இரண்டு... அவரோடு நெருங்கியவர்களிடம் அவருக்கிருந்த பாசம். பலருடைய முகவரியை எழுதித் தமிழ்நாட்டுக்குக் கொடுத்தவர் மீரா. அது யாருக்குப் பொருந்துமோ இல்லையோ... எனக்குப் பொருந்தும்” -கந்தர்வனின் கண்ணியச் சொற்களிவை.
             “தன்னை விமர்சனம் செய்பவர்களைக் கூட, மன்னித்து ஏற்கும் மனநிலை மீராவின் தனிச் சொத்து. ‘மரணம் ஒரு கதிர் அரிவாள் அன்று. அதுவொரு புல்வெட்டும் கத்தி' என்றார் பிரெஞ்சு எழுத்தாளர் கில்லர்பெல்லாக். பயிர் முற்றிப் பால் பிடிக்கும் வரை கதிர் அரிவாளுக்குக் காத்திருக்கத் தெரியும். புல்வெட்டும் கத்திக்கு பூ எது; புல் எது என பேதம் பார்க்கத் தெரியாது. மரணம் புல்வெட்டும் கத்தி. அது மீராவை நம்மிடமிருந்து பிரித்து விட்டது” இப்படி உருகியவர் இந்திரன்.
            “அவரது அன்பையும் அரவணைப்பையும்  நட்பையும் உரிச்சொற்களோ உவமைகளோ எடுத்துக் காட்டிவிட முடியாது. மீரா ஓர் அனுபவம். எளிமை நிறைந்த அவரது அன்பில் திளைத்தவர்கள் பாக்கியவான்கள். இப்படியொரு கலப்படமற்ற அன்பை, நிபந்தனையற்ற நட்பை இனி யாரிடம் பெறப்போகிறோம்...?!” என நெட்டுயிர்த்தவர் கலாப்ரியா.