சூரியப் பேரொளியில்
வானத்து நிறத்தையுடுத்தி
தகதகக்கிறது
அணைக்கட்டில் சுழித்தோடும் நதிநீர்.

பாதையில் முந்தைய நாள்
அடித்துப் பெய்த மழைச்சுவடு
சற்றுமற்று உருகிய தார்
செருப்பு தாண்டிச்  சூடேற்ற

நீர்த்தேக்க மதகுகளின் நிழல்விழும் பகுதியில்
நிற்குமென் பார்வையில்
மேம்பால ஏற்றத்தில்
மெதுமெதுவாய் ஊர்ந்திடுமோர்
ஊர்தியின் தூரக்காட்சி.

சுதந்திரதினக் கொண்டாட்டத்தில்
குழந்தைகள் குழாம் சேர்ந்தும் பிரிந்தும்
பல்லுருக் காட்டுதல் போல்
தொடுவானின் வெண்மேகங்கள்
கற்பனை கூட்ட

மதகுநிழலருகின் ஆழம்காணா நீரோட்டம்
மேற்பரப்பில் அலையடிக்கிறது சிலுசிலுப்பாய்
காற்றின் துணைகொண்டு...
சில பாய்மரப் படகுகளும் காற்றோட்டத்தில்
அசைந்தாடிச் செல்ல

எதிலிருக்கிறாய் நீ?
ஊர்தியின் எரிபொருளாகவா...
பாய்மரத் துடுப்பாகவா...
பஞ்சபூதங்களிலுமா?
தேடுமென்னுள்ளேயா..!

அ. முத்துலிங்கம் எழுதிய ‘ஒன்றுக்கும் உதவாதவன்' தொகுப்பு யதேச்சையாக உறவுக்காரர் வீட்டில் கண்டெடுத்தேன். நானும் கணவரும் அவரது எழுத்தின் ரசிப்புக்காரர்கள். எங்களிடமுள்ள அவரது புத்தகங்களில் இத்தொகுப்பு விடுபட்டிருந்தது.

  விலை கொடுத்து வாங்கிய புத்தகங்கள் வீட்டில் குவிந்திருந்தாலும் சிலநேரம் இரவல் கேட்டேனும் படித்துவிடும் அவாவை சில புத்தகங்கள் கிளப்பிவிடும்.

எங்களுடன் வீடுவந்தது தொகுப்பு. 2011 -ல் உயிர்மை வெளியீடு.

பக்கத்திலமர்ந்து  உரையாடும் மதிநிறை நண்பனைப்போல் அவரின் எழுத்து நடை நம்மை சிநேகிக்கும். சம்பவங்களை சுவைபட ஆங்காங்கே பொடி வைத்து சொல்லி படிப்பவருக்கு பேரின்பம் தர வல்லவை அவரது படைப்புகள். நுட்பமாக அவர் சொல்லிச் செல்பவை நம்மை அசைபோட வைத்து விடும். சர்வசாதாரணமாக வாழ்வின் பெரிய பெரிய ஆழங்களை கைபிடித்து காட்டிச் செல்வதில் சமர்த்தர் அ.மு.

58 தலைப்புகளை உள்ளடக்கிய தொகுப்பில் ஒவ்வொன்றிலும் நமக்கொரு உணரத்தக்க வெளிச்சமிருக்கிறது. 18வதாக இடம்பெற்றிருக்கும் ‘கூஸ்பெர்ரிஸ்' பற்றி இன்றைய பதிவின் பகிர்வு.

சதுரங்களால் சூழப்பட்ட
நம் கிராமத்து இருப்பிடங்களில்
ஏதேனுமோர்
அல்லது எல்லா மூலைகளிலும்
எப்போதேனும் வேண்டியிருக்கும்
நமதுடைமைகள் நிரம்பிக் கிடக்க...

அவற்றை இடறாதபடி
எஞ்சிய இடத்தில்
நடமாடப் பழகின
நம் சிறுபிராயக் கால்கள்...

இரண்டு அறை, மூன்று அறை கொண்ட நம்
நகரத்து வசிப்பிடங்களில்
அறைதோறும் தலைக்குமேல்
சிமெண்ட் பரண்களில்
ஏறிக்கொண்டன
என்றேனும் உதவுமென ஏறக்கட்டியவை...

பேருந்து நிலையங்கள்
திரைப்பட அரங்குகள்
வழிபாட்டுத் தலங்கள்
இன்னபிற பொதுஇடங்களிலும்
எங்கேனுமோர்
நடமாட்டமற்ற மூலைகளில்
வீடற்ற வாழ்வுற்றோரின்
உடமைகள் இடம் பிடிக்க...

நம்
மனசின் ஒரு மூலையிலோ
வீட்டின் ஒரு முடுக்கிலோ
ஒடுங்க இடமற்ற
வயசாளிகள் புகல்வதால் பெருகும்
முதியோர் இல்லங்களின்
மூலைமுடுக்கெல்லாம்
வெறிச்சிட்டுக் கிடக்கின்றன
அவர்களின்
மனத்துயரைப் பறையறிவித்து.

நம் வாழ்வில் பிறப்பும் இறப்பும் ஒரு தடவை மட்டுமே நிகழ்வதில்லை.

தாயின் கருவறையில் இருந்து பிறப்பது மட்டுமே ஒரே தடவை. வாழ்வின் 'கரு'வறைகளில் இருந்து 'வெளி'ச்சத்துக்கு பிரவேசிக்கும் சமயங்களிலும் புதிது புதிதாய் பிறக்கிறோம். ஒவ்வொரு பிறப்பிலும் பிரபஞ்ச ரகசியம் ஒவ்வொன்றாய் புரியத் தொடங்குகிறது நமக்கு.

வயிற்றில் சுமக்க முடியாத மனக்குறையை மாரிலும் தோளிலும் சுமந்து களியேறி நடைபழக்கிய தந்தையும்

   
   
 ‘விருப்பத்தில் நிலைபெறுதல்' எனும் குறுவிளக்கம் மூலம்  ‘வேட்டல்' நூல் வழி உணர்த்தவிருக்கும் சாரத்தை கோடிட்டுக் காட்டுகிறார் நூலாசிரியர் திரு. ம. செந்தமிழன்.

            முதல் பக்கத்தின் ஒற்றை வரியான ‘தேடுதல் என்பதே எதையோ தொலைக்கும் முயற்சி தான்' என்றது வாசிப்பின் ஆர்வத்தைத் தூண்டப் போதுமானதாகிறது.

‘தேவையானவை தேடி வரும்'
‘விருப்பம் எனும் மாமருந்து'
‘சிறுத்தைகளும் மான்களும்'
‘துன்பங்களிலிருந்து விடுதலை'
‘வேட்டல்'
‘நம்பிக்கையைக் காட்டிலும் விருப்பம் மேலானது'
‘விதி'
போன்ற உப தலைப்புகளில் நூலாசிரியர் நம்முள் பாய்ச்சும் சிந்தனை வீச்சுகள் காலப்போக்கில் துளிர்த்துவிட்ட  பல மூடத்தனங்களை வேரறுப்பதாய் இருக்கின்றன.

            இறுதியாக ‘சமூகத்தின் விருப்பத்திற்காக பேராற்றலால் அனுப்பப் பட்டவர்' என இயற்கை வேளாண் விஞ்ஞானி நம்மாழ்வார் ஐயா பற்றிய கட்டுரை வேட்டலின் சாத்தியத்தையும் வேட்டலின் அற்புதத்தையும் நமக்கு உணர்த்துகிறது.

               பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறெடுத்துப் பதம் பார்ப்பதுண்டு. (குக்கர் வராத காலத்தில்) கூடுதல் தண்ணீர், கூடுதல் வெப்பத்தில் குழைய வேக வைக்கப் படும் பொங்கலுக்கு அது வேண்டியதில்லை. அவ்வப்போது பக்குவமாக கிளறுவது மட்டுமே அவசியம். நம்மை ஒரு கிளறு கிளறியிருக்கிறார் செந்தமிழன் தன் ‘வேட்டல்' மூலம்.

            ஆசைக்கும் விருப்பத்துக்குமான வேறுபாடு; உணர்வுக்கும் உணர்ச்சிக்குமான வேறுபாடு; பகுத்தறிவுக்கும் மெய்யறிவுக்குமான வேறுபாடு; நம்பிக்கைக்கும் விருப்பத்துக்குமான வேறுபாடு போன்றவற்றைத் தெளிவாக விளக்கும்  இந்நூல் நமது அகவொளிப் பயணத்தின் ஒரு ஊன்றுகோல்.

நூலில் நான் அடிக்கோடிட்டு வைத்துக் கொண்டவற்றில் கொஞ்சம் உங்களோடு பகிர்கிறேன்.

உங்கள் பிரத்யேக வாசிப்பில் மேலதிக மனத் தெளிவை ஏற்படுத்த விழையும் வல்லமை நிறைந்தது இந்தப் புத்தகம்.

ஒரு வாரமாக அக்கம் பக்கத்தினர், உறவினர், நண்பர் யாரொருவருக்கும் நேரிலோ தொலைபேசியிலோ பேச்சின் துவக்கம் ‘பொங்கல் வேலை தொடங்கியாச்சா.. முடிச்சாச்சா?' பெண்களின் பேச்சுதான் இப்படி.

ஆண்கள் எப்போதும் போல் தான். ஒருசிலர் வீட்டுப் பெண்கள் கேட்கும் உதவிகளை சுத்தம் செய்யும் வேலையில் செய்யலாம். பணியாள் நியமித்தால் ஊதியம் தரலாம். பொறுப்பும் கவலையும் பெண்களைச் சார்ந்ததே.

வீட்டு வாசல்களில் வெயில் மினுங்க பளபளவென கழுவிக் கவிழ்க்கப் பட்டிருக்கும் வருடத்தின் ஓரிரு சமயங்களில் உபயோகிக்கும் அல்லது வருடக் கணக்கில் உபயோகிக்காத பித்தளை வெங்கல எவர்சில்வர் பாத்திரங்கள்.

வாசலில் அப்போதைக்கப்போது பழைய பேப்பர் வாங்குபவர்களின் சன்னமான குரல்கள். பழைய வீட்டு உபயோகப் பொருட்கள், பழைய துணிகள் இன்ன பிற பழையன எல்லாம் வாங்கிக் கொள்ள ‘குட்டி யானை' வண்டியில் ஒலிபெருக்கியில் பதிவு செய்யப் பட்ட குரலில் கூவலும் தினசரி கேட்கின்றது.

சுமார் 20 தட்டுகளில் ஒரு அறைச் சுவர்கள் முழுதும் கடந்த 20 ஆண்டுகளில்

அனைவருக்குமான கொண்டாட்டமாக ஆங்கிலப் புத்தாண்டு துவக்கம்!

ஆன்மீக அன்பர்களுக்கோ வைகுண்ட ஏகாதசி!

எங்க வீடருகே கோயில் கொண்டிருக்கும் ஸ்ரீநிவாசப் பெருமாள் வெகு உற்சாகமாக இருக்கிறார்.

புல் டோசர் வைத்து நிரவப்பட்ட தெருவின் புதுப் பொலிவு.

புது வண்ணத்தில் கோயில் சுவர்.

தெரு வியாபாரிகள் காலையில் இருந்தே தத்தமது கடை விரிக்க இடங்களை தயார் செய்தபடி இருக்கின்றனர். தின்பண்டங்கள், பெண் குழந்தைகளுக்கான அலங்காரப் பொருட்கள், அவல் பொரி கடலை தள்ளுவண்டிகள், பலவகைக் காய்கறிக் கடைகள், பூசை பொருட்கள், சிறு குழந்தைகளுக்கான விளையாட்டுப் பொருட்கள்,   வண்ணக் கோலப் பொடிப் பொதிகள், என ஒரு தற்காலிக அங்காடி உருவாகிக் கொண்டிருக்கின்றது. 

அரை ஆண்டு விடுமுறையில் உடனிருக்கும் அவர்களின் பொடிசுகள் அங்குமிங்கும் ஓட்டம். ஒரு குட்டிப் பையன் பலூன்களை ஊதிக் கட்டிக் கொண்டிருந்த தன் தகப்பனிடம் வேண்டிப் பெற்ற ஒரு மஞ்சள் நிற பலூனை  நீளமானதொரு நூலில் பிணைத்து விளையாடுகிறான். காற்றின் ஓட்டத்தில் பலூனை கீழே விடாமல் தட்டி விளையாடுவதில் இருக்கிறது அவனது கவனம்.

அருகில் ஒரு தள்ளுவண்டியில் மரவள்ளிக் கிழங்கு சிப்ஸ் செய்யத் தேவையான பொருட்கள். காவலுக்கு இன்னொரு பொடியன். இரு பொடியன்களுக்கும் ஆனதொரு இனிய ஒப்பந்தப் படி சிப்ஸ் கடைப் பையனுக்கு  பலூன் விளையாட்டுக்கு வாய்ப்பு வருகிறது . (இவனது அப்பா சிப்ஸ் பொரிக்கத் தொடங்கியதும் தனக்குத் தின்னத் தரும்  சிப்ஸில் பலூன் பையனுக்கும் ஒரு பங்கு)

பலூன் பையன் தள்ளு வண்டியிடம் நின்றாலும் கண்களும் மனசும் தன் பலூன் மேல் தான்.

சிப்ஸ் காரர் பையன் விளையாடும் ஆர்வத்தில் பலூனை ஓங்கித் தட்ட உயர எழும்பிய பலூனை காற்றும் தன்பங்குக்கு அடித்து ஆடுகிறது. பின் தொடர்கிறான் சிறுவன். இரு பொடியன்களையும் திகைப்பூட்டி அருகாமை வேலி மேல் செல்கிறது பலூன். பதறி ஓடும் இருவரையும் ஆசுவாசப் படுத்தும்படி  வேலியினருகில் இருந்த குத்துச் செடியில் தவ்வியது முட்களுக்கு தப்பிய பலூன்.

தாவிப் பிடித்தவன் சொல்கிறான், 'செடி காப்பாத்திடுச்சு டா... செடி காப்பாத்திடுச்சு!'

நம்மையும் காப்பாற்ற இந்த பூமித் தாய் தன் மடி வளர்க்கும் தாவர இனங்கள் பலவற்றைப் பொதித்து  வர இருக்கின்றன இனிவரும் சில பதிவுகள். அவற்றின் தாத்பர்யம் உணவே மருந்தாக. மருந்தே உணவாக.

நலம் பெருக வருக புத்தாண்டே!

சமீபத்தில் ஊருக்குப் போயிருந்தேன். ஊரென்றால் பிறந்த ஊர். குறியாமங்கலம்.

அரசர்கள் காலத்தில் அந்தணர்களுக்கு தானமளிக்கப்பட்ட வகையில் (சதுர்வேதி மங்கலம்) 'குறிக்கப் படாமலே விடப்பட்ட ஊர்' என்ற பொருள் பொதிந்ததோ பெயர்க்காரணம்.... தெரியவில்லை.

புவனகிரியிலிருந்து ஐயப்பன் கோயிலை வளைந்து நெளிந்து சென்றால் இடைப்படும் பெரிய வாய்க்காலைப் பிடித்துக் கொண்டே செல்ல வேண்டியது தான்.  வலப் பக்கம் வாய்க்கால். இடப் பக்கம் வயல்வெளி. கரை புரளும் நீரோட்டமும் பச்சைப் பசேல் நெல் வயல்களும் பயணத்தை சுகமாக்கும்.

ஒவ்வொரு பண்டிகைக்கும் நிவேதனம் செய்து உண்ண வேண்டியவை என்றொரு பட்டியல் நம்மிடம் உண்டு.

இன்றைய கார்த்திகை தீபத் திருவிழாவில் பிரதான இடம் வகிக்கிறது அவல் பொரி. அகல் விளக்குகளும் வண்ணக் கோல மாவுப் பொடிகளும் தெருவெங்கும் கூவிச் செல்லும் சிறு தெருவியாபாரிகள் ஓய்வெடுக்க இரவாகிவிடும். கையிருப்பை விற்குமட்டும் நாலு தெரு சுற்றியாக வேண்டிய கட்டாயம் அவர்களுக்கு.

கடைத்தெருவுக்கு சென்றாலும் நெற்பொரியும், அவல்பொரியும், வெல்லமும், வாழையிலையும், விதவிதமான வடிவங்களில் அகல் விளக்குகளும், வாழைத் தார்களும் தப்படிக்கு ஒன்றாக குவித்து வைக்கப் பட்டு மும்முரமாக விற்பனையாகிக் கொண்டிருக்கின்றன. சரஸ்வதி பூஜையில் முன்னணியில் நின்ற அரிசிப் பொரி இன்று கேட்பாரற்று பட்டாணிக் கடைகளில் ஒரு ஓரமாக ஒதுங்கி இருக்கிறது. வருடமெல்லாம் தேவைப்படும் பூக்காரர்களுக்கும் தனிக் கொண்டாட்டம் தான்.

கெட்டி அவல் பக்குவமாய் தணலில் பொரிக்கப்பட்டு தன்னளவில் பெரிதாகி உள்ளுக்குள் கனமற்றிருப்பது, மனிதன் தன் ஆணவம் கண்மம் மாயை போன்றவற்றை அனுபவ அடுப்பில் அறிவெனும் பெருநெருப்பில் புடமிட்டு மனசும் உடம்பும் கனமற்று இருக்க விழைய வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்தி நிற்கிறது.

அந்தப் பொரியுடன்  வெல்லப்பாகு, தேங்காய், பொட்டுக்கடலை, ஏலக்காய், எள் எனப் பலவற்றையும் சேர்த்து சுவைகூட்டியபிறகே இறைவனுக்கு படைக்கிறோம். இத்தனையும் சேர்த்து உருண்டையாக்கி அதன் மதிப்பை கூட்டவும் முடிகிற நமக்கு ஒற்றுமையின் மகிமை புரிய வேண்டும். மனிதனும் சக உயிர்கள் மேல் அன்பு, கருணை, இரக்கம், ஈகை போன்றவற்றைக் கைக் கொண்டு உன்னத நிலையடைய முனைய வேண்டுமல்லவா!

தீப ஒளி பரவட்டும் உலகெங்கும் தீமையழித்து...!
தீப ஒளி பரவட்டும் மனசெங்கும் மேன்மையளித்து...!!